چه بخواهیم چه نخواهیم بی سوادی دامن بعضی از مسئولان کشورمان را گرفته است


 جمله بالا نه توهین است و نه اتهام، نه کنایه است و نه تصوری از روی اغراض و بغض های سیاسی، واقعیتی اجتناب ناپذیر است که باید آن را پذیرفت.

برای طرح مساله باید به 30 سال پیش بازگردیم؛ هفتم دی ماه ۱۳۵۸ سازمان نهضت سواد آموزی با فرمان امام خمینی تشکیل شد.

شاید در آن زمان برای خیلی از انقلابیون راه اندازی نهادی برای سوادآموزی اقدامی در اولویت چندم بود اما چرا رهبر انقلاب اسلامی هنوز نهضت مردمی یک ساله نشده بود برای ریشه کنی بی سوادی اقدام کرد؟!

آموختن الفبا و فراگیری خواندن و نوشتن اولین گام برای قدم گذاشتن در دنیایی دیگر بود. تصور کنید که توانایی خواندن و نوشتن نداشتید. چه چیزهایی را از دست می دادید و چه وضعیتی داشتید؟!

امام، بازکردن راهی جدید پیش پای ملتی بی سواد در شهرها و روستاها را در ذهن داشت که تشکیل این نهاد را بر هر اقدام دیگری ترجیح داد.

اگر 15 سال پیش اینترنت موضوعی غیرقابل فهم برای خیلی از ما بود اما از 10 سال پیش کم کم برایمان معنا و مفهوم پیدا کرد.

اولین مواجهه تان با فضای وب را به خاطر دارید؟

اولین باری که چندین پنجره را جلویتان باز کردید چطور؟

و اولین باری که برای خودتان ایمیل ایجاد کردید به یادتان مانده؟

امروز اینترنت بخش جدایی ناپذیری از زندگی اغلب ما شده است. دیگر این پدیده که پدیده نیست همه جا در دسترس است، حتی دورافتاده ترین نقاط کشور. دولت می خواهد با «دولت الکترونیک» خود را سبک بال کند و هر روز ایده هایی برای کاستن از بروکراسی اداری مطرح می شود که چند سال پیش در اروپا یا آسیای جنوب شرقی آزموده شده است. اما هر چه باشد ظاهرا فعلا از هند و افغانستان عقب تریم؛ از اولی در زمینه نرم افزار و دومی از نظر توسعه زیرساخت و سرعت.

این که بسیاری از مسئولین و نمایندگان محترم مردم در مجلس آشنایی چندانی با فضای مجازی ندارند، اما همانقدر که مسئولین اعم از نمایندگان مجلس، مدیران دولتی و وزرای محترم، اغلب چهره های فرهنگی و مسئولین با این پدید نا آشنا هستند اما در منازلشان فرزندان آنها با خیلی از ترفندهایی که فضای مجازی در اختیار آنها قرار می دهد آشنا بوده و به راحتی از آنها بهره می گیرند. شناسایی چرخه تولید برعهده مسئولین ذیربط؛ اما وقتی می شنوید کاربران اینترنت در ایران برای آمریکا مهم شدند و دولت آمریکا از شرکت هایی که خدمات اینترنتی همچون چت آنلاین، ارسال عکس و تبادل پیام های آنلاین و... را در اختیار کاربران اینترنت در ایران قرار می دهند، حمایت می کند و شرکت های سرویس دهنده را از قانون تحریم های یکجانبه آمریکا مستثنی خواهد کرد خیلی متعجب نشوید!

اما هدف و قصد این موارد چیست؟

دراین خصوص است که چند روزی عده ای به این وبلاگ ایرادات بنی اسرائیلی گرفتند و خواستار حذف آن شدنند !!!!!!!

لازم است متذکر شوم به این بزرگواران که نویسنده این مطالب دارای 20سال سابقه در امر آموزش است که تاکنون بالای 1500طرح درس مختلف و 100عنوان مقاله می باشدکه آنان را ارائه کرده ولی دریغ از یک بار خواندن آن ها  و جای مطالب آن در س.ط.ل ...

و وقتی با این برخوردها مواجهه شدیم برای استفاده دیگران و تبادل اطلاعات برآن شدم تا با یک وبلاگ مطالب خود را برای استفاده همکاران گرامی ایجاد نماییم که باگذشت 2ماه از آن همه همکاران گرامی در سراسر کشور این وبلاگ را مورد عنایت خود قرار داده اند که آمار بازدید موید مفید بودن آن است

  • حال اگر این مطالب در مدرسه بایگانی می شد بهتر است یا این که امروز درتمام کشور همکاران گرامی از آن ها استفاده کنند؟
  • آیا یک وبلاگ شخصی این قدر مشکل ذهنی برای شما ایجاد کرده که تمامی مشکلات آموزشی را رها کرده اید و خواهان حذف آن هستید؟


آخرين مطالب

 

موضوعات

صفحات

کوهرنگ بختیاری

آمار بازيد

درباره ما