آقای گل داربی سرخابی صفر ایرانپاک:ایرج سلیمانی(سهم بسزایی در 6تایی کردن استقلال)

                     


صفر ایرانپاک : 
این ورزشکار در سال 1325 در شهر مسجد سلیمان متولد شد و و اولین بار در سن 24 سالگی پیراهن باشگاه پرسپولیس را پوشید. صفر ایرانپاک در سن 24 سالگی به پرسپولیس پیوست. ایرانپاک در دهه 40 و 50 خورشیدی در تیم ملی ایران عضویت داشت و در 30 بازی 14 گل برای ایران به ثمر رساند .او نقشی عمده در قهرمانی تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت های آسیا در سال 1972 داشت و گل او در بازی فینال مرحله مقدماتی المپیک مونیخ (در همان سال) مقابل کره شمالی به پیروزی ایران و صعود تیم فوتبال ایران به المپیک انجامید.صفر ایرانپاک همچنین 12 بار در دربی پرسپولیس و تاج حضور داشت که با به ثمر رساندن هفت گل رکورد دار گل زنی در این مسابقه سنتی و جنجالی محسوب می شود.همچنین او در دربی هفتم (28 خرداد 1350) یکی از حساس ترین گل ها در تاریخ این رویارویی را به ثمر رساند و با زدن گلی در دقیقه 90 پرسپولیس را از شکست نجات داد (نتیجه بازی: 1-1). صفر ایرانپاک در روز سیزدهم تیرماه سال 1359 و در دربی بیست و سوم (که با تساوی بدون گل به پایان رسید) از باشگاه پرسپولیس و فوتبال خداحافظی کرد. در آن بازی محراب شاهرخی هدایت پرسپولیس را بعهده داشت و غلامرضا فتح آبادی، محمود خوردبین، حمید درخشان از جمله بازیکنانی بودند که در کنار ایرانپاک به میدان رفتند.

صفر ایرانپاک در ساعات اولیه بامداد جمعه 30 ژانویه (11 بهمن) در بیمارستانی در شهر استکهلم پایتخت سوئد در اثر ابتلا به سرطان درگذشت.

ایرج سلیمانی : 

ایرج سلیمانی سال 1325 در مسجدسلیمان به دنیا آمد و فوتبال خود را به طور رسمی از باشگاه شاهین اهواز آغاز کرد. سپس سال 1350 به پرسپولیس تهران پیوست و به تیم ملی فوتبال ایران راه یافت.

ایرج سلیمانی سهم بسزایی در 6 تایی شدن استقلال به سال 1352 داشت و در این بازی 2 بار توپ به خوبی روی پایش جفت و جور شد و از فاصله‌ی دور چنان به توپ ضربه زد که منصور رشیدی دروازه‌بان نگون‌بخت استقلال در این دیدار دست‌ها را به علامت تسلیم بالا برد. وی تا سال 1354 برای پرسپولیس در 115 مسابقه به میدان رفت و 3 بار با پرسپولیس قهرمان لیگ شد. سپس به تیم شهباز(شاهین) پیوست و پس از یک سال به عنوان سرمربی این تیم برگزیده شد.

سلیمانی بین سال‌های 1358 تا 1362 به عنوان دبیر ورزش در آموزش و پرورش لرستان مشغول خدمت بود. سال ١٣۵٨ با تیم لرستان در جام شهید اسپندی در تهران به مقام سوم کشور رسید و همراه تیم لرستان در جام آقاخان بنگلادش با سمت سرمربی حضور داشت. در این 4 سال سنگ تمام گذاشت و بازیکنان مستعد بسیاری به فوتبال لرستان معرفی نمود.

آخرین مسئولیت رسمی او در فوتبال ایران به سال ١٣۶2 باز می‌گردد که مربی تیم ملی امید کشورمان بود.ضمنا او مدت دو سال نیز سرمربی پرسپولیس مسجدسلیمان بوده است. 
به هر حال، پیمانه‌ی عمر او  در کرج لبریز شد. او که از مدت‌ها پیش دچار نارسایی کلیه بود پس از سال‌ها دست و پنجه نرم کردن با این بیماری مهلک، ناگهان بر اثر سکته‌ی مغزی جان به جان آفرین تسلیم کرد.

منبع : www.kinoo.rozfa.com



آخرين مطالب

 

موضوعات

کوهرنگ بختیاری

آمار بازيد

درباره ما